BIERZMOWANIE - W SKRÓCIE

Kiedy Apostołowie w Jerozolimie dowiedzieli się, że Samaria przyjęła Słowo Boże, wysłali do nich Piotra i Jana, którzy przyszli i modlili się za nich, aby mogli przyjąć Ducha Świętego. Bo na żadnego z nich jeszcze nie zstąpił. Byli jedynie ochrzczeni w imię Pana Jezusa. Wkładali więc na nich ręce, a oni otrzymywali Ducha Świętego... (Dz 8,14-17)

Wierni, wszczepieni - dzięki łasce chrztu świętego - w Mistyczne Ciało Chrystusa, przez Sakrament bierzmowania jeszcze ściślej łączą się z Kościołem i otrzymują szczególną łaskę Ducha Świętego. To sakramentalne umocnienie Duchem Świętym wyznacza każdemu chrześcijaninowi specjalne miejsce w Kościele i świecie. Jest to powołanie do odpowiedzialności za Kościół, za innych ludzi i ich zbawienie, powołanie do apostolstwa, oraz odważnego wyznawania Chrystusa i Jego nauki.

22 sierpnia 1971 roku ukazał się, wydany na polecenie Soboru Watykańskiego II, przepracowany obrzęd bierzmowania jako osobna część Pontificale Romanum. Obrzęd ten ma następującą budowę:

  1. Przedstawienie kandydatów i homilia celebransa
  2. Wyrzeczenie się szatana i homilia celebransa
  3. Wezwanie wspólnoty do cichej modlitwy
  4. Modlitwa szafarza o Ducha Świętego z wyciągnięciem rąk nad kandydatami
  5. Namaszczenie czoła
  6. Modlitwa powszechna i dalszy ciąg liturgii

Czynność świętą, znak sakramentalny stanowi namaszczenie Krzyżem świętym i słowa: "... przyjmij znamię daru Ducha Świętego. Amen".

W kościele zachodnim zwyczajnym szafarzem bierzmowania jest biskup. Wiernym znajdującym się w niebezpieczeństwie śmierci może udzielić tego sakramentu miejscowy proboszcz.


© Wirtualny Katecheta 2006